Category: Тэксты

Новік Іван. Пралегомены да беларускай этна-эпістэмалогіі.

Ніжэй чытач знойдзе некаторыя папярэднія высновы і рэфлексіі, да якіх аўтар прыйшоў падчас працы над праектам напісання беларускай этнафіласофіі, распачатым у Інстытуце філасофіі з мінулага году. «Этнафіласофія» – паняцце, якое зʼявілася ў межах афрыканскай...

Сяргей Санько. РАННЯЯ ГІСТОРЫЯ КАНЦЭПТУАЛІЗАЦЫІ ЧАСУ: ГАМЕР І ГЕСІЁД

Канцэпт ЧАС далёка не адразу вылучыўся як самастойны ў старажытных культурах. Пра гэта, у прыватнасці, сведчаць дадзеныя параўнальна-гістарычнага індаеўрапейскага мовазнаўства: мовы гэтай сям’і не маюць адзінага этымона для намінацыі гэтага канцэпту і развівалі свае...

Іван Новік. Пратэстадыцэя: мадальнасці беларускай палітыкі.

Мінулай суботай «беларускую народную кафку» – з якой, да ўласнага жаху, мы пакрысе пачалі нават зжывацца – папоўніў новы яскравы эпізод: фарс «круглага стала». Сурагат чаканага «грамадскага дыялогу» – варʼяцкі і агідны – прадʼявіла...

Валянцін Акудовіч. З Ігнатам на скразняках вечнасці…

Часам мне здецца, што я жыву ўжо не адно тысячагоддзе. Я здагадваюся скуль паходзіць гэтая ўява. Усім сваім экзістэнцыйным ладам маё egо ўпісанае ў метафізіку і фундаментальную анталогію быцця. Да таго ж гэтыя базавыя...

АДКРЫТЫ ЛІСТ ФІЛОСАФАЎ БЕЛАРУСІ.

«Калі прыйшлі па камуністаў, я маўчаў..». Мы не маўчалі: шмат хто з нас выступіў з публічнымі прамовамі, подпісы шмат каго з нас стаяць пад публічнымі лістамі. Але ўсё адно «прыйшлі» і па нас: у...

Іван Новік. Ігнат Абдзіраловіч: тры парады для бягучага моманту.

У патроны сайта і праекту абраны Ігнат Канчэўскі-Абдзіраловіч. Абраны ён у патроны і беларускай філасофіі. Той беларускай філасофіі, дзе «беларуская» пазначае нешта большае за выпадковую геаграфічную акалічнасць. Гэтаму міфу пра адзінага і самотнага пачынальніка...

Іван Новік. “Это не флаг”.

На мінулым тыдні адбыліся дзве падзеі. Дзве падзеі, якія, на мой погляд, падвялі рахунак пэўнаму перыяду – шалёная шчыльнасць і інтэнсіўнасць часу змушае пісаць нават «эпосе» – беларускага жыцця. Не, не «пост-электаральнаму» перыяду, як...

Генадзь Коршунаў. Негвалтоўнасць. Па матывах “чужой” аналітыкі

Сёння і ў сеціве, і на кухнях шмат разваг на конт таго, што пратэсты “выдыхаюцца”, што трэба нешта мяняць і “не разбягацца”, што мірны супраціў нелегітымнай уладзе ня мае шанцаў.Ну вось, напрыклад, дастаткова тыповая...

Генадзь Коршунаў. Беларусь як птушка Сімург. Сацыялагічныя рэфлексіі з нагоды беларускай рэвалюцыі

Спрабуючы адрэфлексаваць перадумовы працэсаў 2020 года, тады яшчэ толькі кавідных, у красавіку я накідаў у ФБ невялікую нататку пад назвай “Персанальныя спекуляцыі аб памяркоўнасці, кавідзе і экзістэнцыі”. У тым тэксце я разважаў аб тым,...

Алесь Анціпенка. “Канструкцыя” чалавека, альбо пяць узроўняў памылковай самаідэнтыфікацыі

фрагмэнты кнігі “Веданта на далоні”  Звычайна чалавека апісваюць ў двух ракурсах, — функцыянальным і структуралісцкім. Што гэта азначае?Першая альбо функцыяналісцкая мадэль цьвердзіць, што чалавек, хоць і мае біялягічную прыроду, аднак, сутнасна зьяўляецца прадуктам соцыюму....

АДКРЫТЫ ЛІСТ ФІЛОСАФАЎ БЕЛАРУСІ.

Мы, філосафы, выкладчыкі філасофіі і выпускнікі філасофскіх факультэтаў Беларусі, разглядаем падзеі апошніх дзён не інакш як маральную і інтэлектуальную катастрофу: ані наша філасофская адукацыя, ані закарэлая звычка да інтэрпрэтацыі і знаходжання тлумачэнняў, не дазваляюць...

Таццяна Шчытцова. Нацыянальнае пытанне і вяртанне метафізікі. Да 70-годдзя Валянціна Акудовіча

Думка Акудовіча разгортваецца як а-тапон, гэта значыць па-сакратаўску: ня супадаючы з наяўным становішчам спраў (наяўнай дыспазіцыяй-апазіцыяй), яна шукае магчымасць новага абгрунтавання нацыянальнага пытання, спалучаючы ў сабе, як і належыць, вельмі правакатыўную эленктыку з вынаходлівай маеўтыкай.

Ольга Шпарага. Беларусь как пульсирующий архипелаг: Акудовичу – 70!

Мой главный тезис – и связанная с ним хвала Акудовичу – состоит в том, что его онтология не только открыла новые горизонты для понимание нашей, беларусской идентичности, или нашего (пост)национального сообщества, но и позволила беларусской философии переместиться в новую эпоху – после постмодерна и, следовательно, новых постгуманистических, неатропоцентричных и горизонтальных онтологий.