Category: Тэксты

Сяргей Вайніцкі. КАВА І САКАВІК

Час неаддзельны ад прасторы, пагатоў, калі гэты час – вольны. Такі ў асаблівы спосаб вымагае месца, зручнага, камфортнага, якое акурат і надасьць яму сэнс і завершанасьць. Што адпаведных вольнаму часу месцаў безьліч, мусова было...

Сяргей Вайніцкі. МОЎЧА

Матылёк пралятае бязгучна –Быў і няма –Па-над морам моўчы І Дзіця нараджаецца.Як бы зь нічога, зь цішы.Гукае. Нанізвае гук на гук,Словы складае ў фразы,Балбоча, штораз ускладняючыСказы набыткамі, ўсчыняючы шум і галас,Мажнее й расьце разам...

Гжэгаж Гадлеўскі. СЛОВА ПРА АНТРАПАЛОГІЮ СЛОВА

  Поле культурніцкага досведу пашыраецца сёння ў тэмпе раней не сустраканым. Для гэтага ёсць шмат прычынаў. Галоўная з іх – новыя медыя прыводзяць да таго, што межы людзкіх магчымасцяў, межы часу і прасторы перакрочваюцца...

Яцэк Кухарчык. ПРАБЛЕМЫ З МУЛЬТЫКУЛЬТУРАЛІЗМАМ

    Мультыкультуралізм як ідэалёгія, гэта — кажучы навогул — крытыка тэорыі і практыкі лібэральнай дэмакратыі ў імя культурных адрозьненьняў. Значыць, гэта ёсьць вызначэньне тэндэнцыі з дабы гэтак жа палітычнай, як і інтэлектуальнай, якая...

Наста Манцэвіч. Інклюзіўная Кастрычніцкая (замест маніфеста)

Мы ўсе хочам бачыць вуліцу Кастрычніцкая інклюзіўнай. Слова новае для нашых вушэй, але мы паціху да яго прывыкаем. Я жыву зусім побач, на Партызанскім праспекце — 15 хвілін пешкі да сучаснай барна-клубнай Кастрычніцкай —...

Ігар Бабкоў. Еўропа блізка

  Усё яснейшыя абрысы, больш гучныя гэтыя шэпты: Еўропа блізка. У гэта складана паверыць – Еўропа (на тутэйшых абшарах) здавалася канчаткова знікла з інтэлектуальнага далягляду як рэспектабельны прадмет размовы, застаючыся тэмай для настальгічных рэканструкцый,...

Андрэй Строцаў. ІСЦІ ПА ВАДЗЕ

У 1921 годзе паэт Ігнат Абдзіраловіч, у Вільні, адначасова і на радзіме і ў выгнаньні, напісаў сваё эсэ “Адвечным шляхам”. У ім ён заклікаў да пошукаў “цякучай формы”, творчага адказу на застыласьць і зьмярцьвеласьць...

Андрэй Дудко. ВОСЕНЬСКІ МАНІФЭСТ

1.Мастацтва, рэлігія, іх вытворныя затапілі свет ілюзіямі. Канструктыўны імпульс вязне ў інэрцыі, яго асімілюе спектакль, апранае ў парадны касцюм і адводзіць месца ў сваёй мудрагелістай цырымоніі. Дэструктыўны патэнцыял мае свабодная творчасць. І толькі ад...

Іван Новік. АБ КАРЫСЦІ І ШКОДЗЕ ФІЛАСОФІІ ДЛЯ ЖЫЦЦЯ

Пачну з адрозненняў. Бо філасофія, нібы шматаблічны Пратэй, здатная выслізнуць з абдымкаў дэфініцыі на кожным раздарожжы сваёй гісторыі і з кожным сваім нацыянальным увасабленнем. Да таго ж Пратэй гэты часцяком ў рухах не Адысея-мудрагеля,...

Ігар Бабкоў. ЭТЫКА ПАМЕЖЖА: ТРАНСКУЛЬТУРНАСЬЦЬ ЯК БЕЛАРУСКІ ДОСЬВЕД

Задачай гэтага тэкста ёсьць вытлумачэньне пяці словаў, вынесеных у назву. Тры з гэтых словаў — паняткі, і яны, згодна з даўгой традыцыяй эўрапейскага мысьленьня, імкнуцца да ўнівэрсальнай, г. зн. не залежнай ад аніякіх лякальных кантэкстаў, зьмястоўнасьці. Гэтыя словы: памежжа, этыка, транскультурнасьць. Два пазасталые словы ўтвараюць словазлучэньне, у якім абодва ўзаемна лякалізуюць свой зьмест.

Валянцін Акудовіч. НІДЗЕ І НІХТО

Кожны з нас належыць да грамадзянаў нейкай краiны, мае ў гэтай краiне ўласны падворак з домам або кватэру ў гарадзкiм гмаху, але насамрэч чалавек камунiкатыўна адкрытай цывiлiзацыi жыве Нiдзе.