Tagged: Беларуская літаратура

Сяргей Шупа. Вярнуць сваё: накід канону ідышамоўнай літаратуры Беларусі

Гэта тэма ў працяг спрэчак пра межы беларускай літаратуры, якая апошнімі гадамі то ўспыхвае, то згасае. Мая пазыцыя ў спрэчцы палягае ў тым, каб пазьбягаць наагул нейкіх прыметнікаў у гэтым словазлучэньні. Літаратуру ў сэнсе...

Анжэла Мельнікава. Літаратурны канон як штодзённы плебісцыт

Якія постаці, аўтары, тэксты, паводле вашага меркавання, пераацэненыя ў беларускім літаратурным каноне XX стагоддзя, ці ацэненыя неадэкватна? І якія аўтары і тэксты, адваротна, мусілі б абавязкова заняць у ім важнае месца? Разважаючы над гэтым...

Антон Лявіцкі. Канон ёсць прадуктам заложнага змагання, якое не мае ўнутраных законаў

2. Ці магчыма існаванне некалькіх літаратурных / культурных канонаў? Школьная версія? Поп-канон / актуальная літаратура? Для прасунутых і абазнаных? Аўтарскія каноны? Канон ёсць прадуктам заложнага змагання, якое не мае ўнутраных законаў. Перамога ў ім...

Сяргей Вайніцкі. Голас. Твар. Імя

Ante ferit quam flamma micet Я ёсьць Колькі гучыць крык?Ці адно дакуль нехта гукае, высільваючыся ва ўтрапеньні? Не. Дакуль азываецца рэха, дакуль чуе яго вуха, а перадусім – столькі, колькі памяць захоўвае яго, здольная...

Галіна Свірына. Пра кнігу вершаў Міхала Бараноўскага “VOLUMEN.2”

анёл і дэман вядуць скрозь дым ад страфы да страфы ці вярнуся з гэтай свамоўнай зямлі сабой самім Пра кнігу вершаў Міхала Бараноўскага “VOLUMEN.2” (Менск 2020) Я б ня стала прыгадваць, як мне сумна...

Сяргей Вайніцкі. Paris delenda est

Шалік на шыі, цыгарэта ў жмені. Магутная постаць на тле сьвятла з-за сьпіны. Так я ўбачыў яго ўпершыню.
Упершыню – на свае вочы. Завочнае знаёмства адбылося за гадоў дзесяць да таго, і не было прыемным.

Кацярына Массэ. Паэзія як мастацтва абмежавання. Квантавая прырода паэтычнага мыслення

Я часта паўтараю, што каласальная моц паэзіі – у звышжорсткіх умовах ейнага фармальнага выражэння, ад якіх многія чамусьці бягуць так, што ажно пяты вольных радкоў блішчаць. Калісьці я і сама ўцякала, пакуль не натрапіла на адчуванне, што нешта важнае прыгэтым страчваецца.

Іван Новік. Паэзіс калектывізацыі: наратыўныя контуры трагедыі

1. Метадалагічныя ўводзіны. 1.1 Нараталогія і дыскурсіўны аналіз. Перафразуючы знакамітае Борхесава “Гісторый усяго чатыры” (Cuatro son las historias) можна было б сказаць: тлумачэнняў літаратуры ўсяго чатыры. Меней паэтычна, але болей дакладна: нягледзячы на ўсю...