Абдзіраловіч

Сяргей Санько. РАННЯЯ ГІСТОРЫЯ КАНЦЭПТУАЛІЗАЦЫІ ЧАСУ: ГАМЕР І ГЕСІЁД

Канцэпт ЧАС далёка не адразу вылучыўся як самастойны ў старажытных культурах. Пра гэта, у прыватнасці, сведчаць дадзеныя параўнальна-гістарычнага індаеўрапейскага мовазнаўства: мовы гэтай сям’і не маюць адзінага этымона для намінацыі гэтага канцэпту і развівалі свае...

Ігар Бабкоў. На скраю. Беларуская філасофія як праект эпохі позняй мадэрнасці.

Канцэпт беларускай філасофіі з’явіўся на даляглядзе тутэйшай думкі адносна нядаўна. Можа быць апошнія пяць ці сем год.Дагэтуль гаварылі пра беларускае мысленне, якое размяшчае сябе па-за дысцыплінарнымі межамі і рэалізуе ў самых розных культурных і...

Іван Новік. Пратэстадыцэя: мадальнасці беларускай палітыкі.

Мінулай суботай «беларускую народную кафку» – з якой, да ўласнага жаху, мы пакрысе пачалі нават зжывацца – папоўніў новы яскравы эпізод: фарс «круглага стала». Сурагат чаканага «грамадскага дыялогу» – варʼяцкі і агідны – прадʼявіла...

Валянцін Акудовіч. З Ігнатам на скразняках вечнасці…

Часам мне здецца, што я жыву ўжо не адно тысячагоддзе. Я здагадваюся скуль паходзіць гэтая ўява. Усім сваім экзістэнцыйным ладам маё egо ўпісанае ў метафізіку і фундаментальную анталогію быцця. Да таго ж гэтыя базавыя...

АДКРЫТЫ ЛІСТ ФІЛОСАФАЎ БЕЛАРУСІ.

«Калі прыйшлі па камуністаў, я маўчаў..». Мы не маўчалі: шмат хто з нас выступіў з публічнымі прамовамі, подпісы шмат каго з нас стаяць пад публічнымі лістамі. Але ўсё адно «прыйшлі» і па нас: у...

Іван Новік. Ігнат Абдзіраловіч: тры парады для бягучага моманту.

У патроны сайта і праекту абраны Ігнат Канчэўскі-Абдзіраловіч. Абраны ён у патроны і беларускай філасофіі. Той беларускай філасофіі, дзе «беларуская» пазначае нешта большае за выпадковую геаграфічную акалічнасць. Гэтаму міфу пра адзінага і самотнага пачынальніка...

Іван Новік. “Это не флаг”.

На мінулым тыдні адбыліся дзве падзеі. Дзве падзеі, якія, на мой погляд, падвялі рахунак пэўнаму перыяду – шалёная шчыльнасць і інтэнсіўнасць часу змушае пісаць нават «эпосе» – беларускага жыцця. Не, не «пост-электаральнаму» перыяду, як...

Генадзь Коршунаў. Негвалтоўнасць. Па матывах “чужой” аналітыкі

Сёння і ў сеціве, і на кухнях шмат разваг на конт таго, што пратэсты “выдыхаюцца”, што трэба нешта мяняць і “не разбягацца”, што мірны супраціў нелегітымнай уладзе ня мае шанцаў.Ну вось, напрыклад, дастаткова тыповая...

Генадзь Коршунаў. Беларусь як птушка Сімург. Сацыялагічныя рэфлексіі з нагоды беларускай рэвалюцыі

Спрабуючы адрэфлексаваць перадумовы працэсаў 2020 года, тады яшчэ толькі кавідных, у красавіку я накідаў у ФБ невялікую нататку пад назвай “Персанальныя спекуляцыі аб памяркоўнасці, кавідзе і экзістэнцыі”. У тым тэксце я разважаў аб тым,...

Алесь Анціпенка. “Канструкцыя” чалавека, альбо пяць узроўняў памылковай самаідэнтыфікацыі

фрагмэнты кнігі “Веданта на далоні”  Звычайна чалавека апісваюць ў двух ракурсах, — функцыянальным і структуралісцкім. Што гэта азначае?Першая альбо функцыяналісцкая мадэль цьвердзіць, што чалавек, хоць і мае біялягічную прыроду, аднак, сутнасна зьяўляецца прадуктам соцыюму....

АДКРЫТЫ ЛІСТ ФІЛОСАФАЎ БЕЛАРУСІ.

Мы, філосафы, выкладчыкі філасофіі і выпускнікі філасофскіх факультэтаў Беларусі, разглядаем падзеі апошніх дзён не інакш як маральную і інтэлектуальную катастрофу: ані наша філасофская адукацыя, ані закарэлая звычка да інтэрпрэтацыі і знаходжання тлумачэнняў, не дазваляюць...

Таццяна Шчытцова. Нацыянальнае пытанне і вяртанне метафізікі. Да 70-годдзя Валянціна Акудовіча

Думка Акудовіча разгортваецца як а-тапон, гэта значыць па-сакратаўску: ня супадаючы з наяўным становішчам спраў (наяўнай дыспазіцыяй-апазіцыяй), яна шукае магчымасць новага абгрунтавання нацыянальнага пытання, спалучаючы ў сабе, як і належыць, вельмі правакатыўную эленктыку з вынаходлівай маеўтыкай.

Ольга Шпарага. Беларусь как пульсирующий архипелаг: Акудовичу – 70!

Мой главный тезис – и связанная с ним хвала Акудовичу – состоит в том, что его онтология не только открыла новые горизонты для понимание нашей, беларусской идентичности, или нашего (пост)национального сообщества, но и позволила беларусской философии переместиться в новую эпоху – после постмодерна и, следовательно, новых постгуманистических, неатропоцентричных и горизонтальных онтологий.