Абдзіраловіч

Сяргей Вайніцкі. КАВА І САКАВІК

Час неаддзельны ад прасторы, пагатоў, калі гэты час – вольны. Такі ў асаблівы спосаб вымагае месца, зручнага, камфортнага, якое акурат і надасьць яму сэнс і завершанасьць. Што адпаведных вольнаму часу месцаў безьліч, мусова было...

Сяргей Вайніцкі. МОЎЧА

Матылёк пралятае бязгучна –Быў і няма –Па-над морам моўчы І Дзіця нараджаецца.Як бы зь нічога, зь цішы.Гукае. Нанізвае гук на гук,Словы складае ў фразы,Балбоча, штораз ускладняючыСказы набыткамі, ўсчыняючы шум і галас,Мажнее й расьце разам...

Гжэгаж Гадлеўскі. СЛОВА ПРА АНТРАПАЛОГІЮ СЛОВА

  Поле культурніцкага досведу пашыраецца сёння ў тэмпе раней не сустраканым. Для гэтага ёсць шмат прычынаў. Галоўная з іх – новыя медыя прыводзяць да таго, што межы людзкіх магчымасцяў, межы часу і прасторы перакрочваюцца...

Яцэк Кухарчык. ПРАБЛЕМЫ З МУЛЬТЫКУЛЬТУРАЛІЗМАМ

    Мультыкультуралізм як ідэалёгія, гэта — кажучы навогул — крытыка тэорыі і практыкі лібэральнай дэмакратыі ў імя культурных адрозьненьняў. Значыць, гэта ёсьць вызначэньне тэндэнцыі з дабы гэтак жа палітычнай, як і інтэлектуальнай, якая...

Новік Іван. Паэзіс калектывізацыі: наратыўныя контуры трагедыі

1. Метадалагічныя ўводзіны. 1.1 Нараталогія і дыскурсіўны аналіз. Перафразуючы знакамітае Борхесава “Гісторый усяго чатыры” (Cuatro son las historias) можна было б сказаць: тлумачэнняў літаратуры ўсяго чатыры. Меней паэтычна, але болей дакладна: нягледзячы на ўсю...

Наста Манцэвіч. Інклюзіўная Кастрычніцкая (замест маніфеста)

Мы ўсе хочам бачыць вуліцу Кастрычніцкая інклюзіўнай. Слова новае для нашых вушэй, але мы паціху да яго прывыкаем. Я жыву зусім побач, на Партызанскім праспекце — 15 хвілін пешкі да сучаснай барна-клубнай Кастрычніцкай —...

Іван Новік. Беларуская савецкая філасофія 1930-ых: агульнасавецкі кантэкст і лакальныя адказы

Мэта дадзенага тэкста – узважаная і не селектыўная рэканструкцыя беларускай савецкай філасофіі 1930-ых. Ва ўласна савецкія часы гэтае дзесяцігоддзе атрымала пэўную ўвагу з боку даследчыкаў айчыннай інтэлектуальнай гісторыі [Беляева 1972; Адуло 1974; Лимаренко 1984;...

Ігар Бабкоў. Еўропа блізка

  Усё яснейшыя абрысы, больш гучныя гэтыя шэпты: Еўропа блізка. У гэта складана паверыць – Еўропа (на тутэйшых абшарах) здавалася канчаткова знікла з інтэлектуальнага далягляду як рэспектабельны прадмет размовы, застаючыся тэмай для настальгічных рэканструкцый,...

Іван Новік. Беларуская савецкая філасофія 1950-ых гг. як філасофія sensus communis

Адметная эпістэмічная канфігурацыя беларускай савецкай філасофіі 1950-ых гг. і, адначасна, лагічны каркас яе разважанняў, былі звязаны з абавязковым вяртаннем да здаровага сэнсу “савецкага чалавека”.

Андрэй Строцаў. ІСЦІ ПА ВАДЗЕ

У 1921 годзе паэт Ігнат Абдзіраловіч, у Вільні, адначасова і на радзіме і ў выгнаньні, напісаў сваё эсэ “Адвечным шляхам”. У ім ён заклікаў да пошукаў “цякучай формы”, творчага адказу на застыласьць і зьмярцьвеласьць...

Андрэй Дудко. ВОСЕНЬСКІ МАНІФЭСТ

1.Мастацтва, рэлігія, іх вытворныя затапілі свет ілюзіямі. Канструктыўны імпульс вязне ў інэрцыі, яго асімілюе спектакль, апранае ў парадны касцюм і адводзіць месца ў сваёй мудрагелістай цырымоніі. Дэструктыўны патэнцыял мае свабодная творчасць. І толькі ад...

Іван Новік. АБ КАРЫСЦІ І ШКОДЗЕ ФІЛАСОФІІ ДЛЯ ЖЫЦЦЯ

Пачну з адрозненняў. Бо філасофія, нібы шматаблічны Пратэй, здатная выслізнуць з абдымкаў дэфініцыі на кожным раздарожжы сваёй гісторыі і з кожным сваім нацыянальным увасабленнем. Да таго ж Пратэй гэты часцяком ў рухах не Адысея-мудрагеля,...